ATİLA ÖZER için,
Gençlikte çizimlerimiz kıvrak, karışık ve taramalı geçti. Zamanı arkamıza aldıkça önümüzdeki kağıda aktardığımız çizgilerin yüzümüzde de belirdiğini gördük.Belki yüzümüzdeki çizgilerin çokluğundandır kağıttaki çizgilerimizin azlığı, bilinmez…
‘Çizgilerini topla, müzede sergini açmak istiyorum ‘ dediğinde, nerden bilebilirdim son görüşmemiz olacağını…
Yarattığı Eskişehir Eğitim Karikatürleri Müzesi’nde sadece çizgileri değil, hayatları, hayatını toplayıp bıraktı. Kendisinden sonraki hayatlar bu dünyaya bir çizgi atabilsin diye…
Muhammet Şengöz-İzmit/ 4/ Ekim / 2011