Her yolculuk hazırlığı  tatlı bir telaşın yanında sıkıntıyı da işler içime. Hele  hele  yurtdışı olursa sıkıntım artar ama diğer yandan da yeni yer görmenin getireceği merak duygusu bavulumun içini doldurmuştur bile.Yolculuklara pek planlı çıktığım söylenemez..Yolculuk öncesi gideceğim ülkenin veya yerin tarihini, özelliklerini de pek araştırmam.Herkesin yolculuk öncesi edindiği o cep rehberi kitaplarına da yüz vermem.Belki kötü bir huy ama böyleyim.Gittiğim yerin bilinmezliği ile karşılaşmak,kendimi o akışa bırakmak daha çekici gelmiştir.Ancak Atina dönüşü o kitaplara başvurdum.Kuşkusuz kaçırdığımız çok şey vardı.Böyle olması doğaldı.Zira bizim Atina yolculuğu sadece turistik bir gezi değildi.Karikatür Vakfı ve Yunanistan Karikatür Dostları Derneği, AB desteği ile ‘ Karikatürlerle Türk Yunan Komşuluğu ‘ konulu etkinliklerde bulunmak için Atina’daydık.Çizmek için..

BİRBİRİMİZE NE KADAR ÇOK BENZİYORUZ

Nezih Danyal, Ercan Akyol ,Numan Seven ve ben,THY ile pırıl pırıl bir havada 1.5 saatlik rahat bir yolculuktan sonra Venizeolos Havalimanı’na indik.Yunan karikatürcülerden Ankara’da da dostluklar kurduğumuz Antonis Passaris ve Giannis Geroulias tarafından günün aydınlığına yakışır gülen aydınlık yüzlerle karşılandık.Kendi araçlarıyla bizi Atina’nın merkezinde Hotel Caroline’ ya bıraktılar ve orada bizi kaldığımız süre boyunca hiç yalnız bırakmayan Gannis karşıladı.Her iki karşılamada edindiğimiz duygu ‘ birbirimize ne kadar çok benziyoruz.’

TEPKİ VEREN TOPLUM

Havaalanından otele çok rahat ulaştık.Zira geldiğimiz gün Taksiciler grevdeymiş.İkinci gün grev bitince  benzerliklerimiz daha bir arttı.’Trafik sıkışıklğı’, gülüp geçtik.Yaygın bir şekilde motosiklet kullanımı göze çarpıyor.’ Her iki kişiden biri motosikletli’ diyeyim ki yazım da renklensin ve klasik gezi yazısına dönmesin Motorlu araç sürücüleri yollarda motorsikletlere çok saygılılar.Troleybüsler de gördüğümde çok  şaşırdım.Hemen toparladım kendimi.Antikle modernin ilginç bir karışımı olan Atina’ya yakışmış.İzmit düştü aklıma.Atina’ da binalar aynı hizada ve yükseklikte.Tarihi olanla,yeni olan içiçe ama ezmiyorlar birbirlerini,bir bina diğerine tepeden bakmıyor.Sadece binaların üzerleri Grafittilerle dolu yoğun bir şekilde.Yunan Halkı tepki veriyor,yazarak, çizerek, yürüyerek…Hemen hemen her gün yürüyüşlere tanık olduk, içlerinden geçtik.Fransız halkından sonra en fazla tepki veren bir toplum.

Ya biz?

KÜÇÜK GEZİNTİLER

Otelimiz Monastiraki Meydanı’na ve oradan meydanın aşağısına uzanan Plaka’ya yürüme mesafesi yakınlığında olduğundan kahvaltı sonrası ve akşam yemekleri zamanlarını buralarda geçirmekle kalmayıp,alışverişlerimizi de aldığımız günlere yayarak keyifli günler geçirdik.Monastiraki ve ilerisindeki Plaka  bölgesi,  kentin tarihle ve çağdaş yaşamla dolu bölümleridir. Trafiğe kapalı olması rahat ve güvenli alışveriş yapmamızı sağladı.Bu meydanı Bizim Sultanahmet-Eminönü ve Kapalıçarşı gibi turistik bölge ; kiliselerin ve caminin bir arada bulunduğu alan gibi düşünebilirsiniz.

Küçük gezintilerde  biblolar, manyetler,vazolar alıyoruz.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ ATİNA BÜYÜKELÇİLİĞİ

Büyükelçimiz Hasan Göğüş’ü ziyarete giderken,yürüyüşe rastgeldiğimiz için biz de araç kullanmayıp yürüdük.İyi de oldu.Yolları keşfettik.Parlamento Binası’nın önünden geçip arkasına dolandık ve geleneksel giysili nöbet tutan iki askerin o televizyonlarda gördüğümüz yürüyüşlerine tanıklık edip fotoğraf çektik.Büyükelçilikte çay ve elmalı turta ikram edildi ve biz de getirdiğimiz kitap ve karikatürlerden kendisine sunduk, Nezih Ağbi kendisini bir sonraki gün yapacağımız etkinlik için bilgilendirdi.Gannis ile birlikte çıktığımızda Atina sokaklarında dolaşıp dinlenmek için otelimize döndük.Biz dinlenirken unutnadan yazmalıyım.Resmi tatiller dışında devlet daireleri her iş günü 08.00-15.00 arası açıktır.Sonra dinlenmye çekiliyorlar…

ÇİZMEK ZAMANI

Levadia Kenti’nde atölye çalışmasında bulunduk.Türk ve Yunan karikatürcüler aramıza Yunan çocuklarını da alarak,kendi içinde anlatımı en güçlü sanat dalı olan karikatürü kullanarak,unutulmak üzere olan veya en azından öne çıkarılmayan iki ülke arasında ortak yanları mizahi dille çizdik.Biz karikatürcüler çocukların içine girerek onların portrelerini de çizmeyi unutmadık.Güldük,eğlendik, kaynaştık.Dil sorununu  Atina’da üniversite eğitimi alan Antakya doğumlu sevgili Eleni Karantoumani ile aştık.Grubumuza renk kattı…Çizdiğimiz karikatürler-daha önce Ankara’da da çizdiklerimizle birlikte-kitap haline getirilecek.Yunanistan ve Türkiye’nin değişik kentlerinde sergiler açılacak.Bu projenin amacı ne siyasi ne ekonomik.Aynı şeyleri yiyip içtiğimiz,aynı duyguları hissettiğimiz bu topraklarda bizlerden başlayarak çocuklarımıza güzel şeyler bırakmak.Barışı, dostluğu sanat aracılığı ile pekiştirmek.Bizim televizyon dizileri de Yunanistan’ da izleniyor. Beğenilerini aldık.

Atölye çalışmasından sonra basın toplantısı yapıldı ve gelen soruları yanıtladık.Nezih Ağabey projenin amacını, hedefleri bir bir anlattı.Bizden sonra Kasım’da Yunanistan’a Türkiye’den bilimadamları geleeek ve paneller yapılacak, bildiriler sunulacak.Ondan sonra   9 Aralık günü açılışını  Devlet Bakanı Egemen Bağış’ın yapacağı sergi ile çalıştayda çıkan ürünler izleyicilere sunulacak.

ÇİZMEYE DEVAM

Atölye çalışmalarından sonra yemeklerde sadece yenip, içilmiyor.Gittiğimiz restoran ve barların peçetelerine birbirimizin portrelerini çizmekle yetinmiyoruz.Yan veya karşı masada oturan bir müşteri kalemimizin ucuna takılabildiği gibi,garson kızlar, bar sahipleri bir çırpıda çiziliviriyorlar.Özellikle Ercan Akyol çok çizdi.En gencimiz Numan çizerek kendini epey bile geliştirdi.Hatta bir ara çizdiği kişi usta bir sokak karikatürcüsü çıktı ve kendisi çizildi, pek beğendik.Çizilenlerin hediye edilmesi dostlukları yaydığı gibi masalarda kahkahayı da dolaştırdı durdu.

YUNAN YEMEKLERİ VE MÜZİĞİ

Yunan yemekleri taze,lezzetli ve bizim damak tadımıza uygun.Musakka yemeği Yunanisan’a Anadolu’dan ulaşmış.Mezeler yunanlılarun ordövrleridir.Geleneksel içkisiUzo anason yağı katılmış damıtılmış üzümden yapılır.Şişe üzerindeki etiketler çok güzel, çıkarıp anı olarak saklamak için alamadık,olmadı.Fotoğrafını çekmekle yetindik.Kıvırcık,domates,zeytin ve peynirle yapılan standart Yunan salatası tadı ve görselliği ile ben etkiledi.Hele hele zeytin.Nerede yersek yiyelim,tadında hemfikirdik.Tatlı olarak ballı yoğurt ve bizdeki irmik helvası balıktan sonra gelen lezzetti.Yemeklerimiz gibi müziklerimiz de aynı tını ve ezgileri taşıyor.Kazancakis’in Ioanya’da ki doğduğu evi gösterdi bize Yunan karikatürcü Nıkos.Mikis Theodorakis,Dalaras ve Haris Alexiou ‘yu dinliyorum şimdi…

AKROPOLİS-PARTHENON

Atina, iki dağ sırası arasında yer alır.Düzlük,üç tepe nedeniyle kesintiye uğrar ve bu tepelerden en küçüğü ve tanınmışı Akropolis’tir.Parthenon,Akropolis’e tepeden bakar.Biz de gezi boyunca Parthenon’a dünyanın dört bir yanından gelmiş çeşitli ve zengin insan topluluklarıyla hayran ve büyülenmiş olarak bakıp, bol bol fotoğraf çektirdik.Esen rüzgar hala başımı döndürmekte.Hiç anlatmayayım.Sadece mutlaka gidip görülmesi gereken bir yer demekle yetineyim.Akropolis gezisinden sonra hemen aşağıda bulunan AKROPOLİS MÜZESİ de görülmeye değer.İçindekileri  ve mimarisi ile…

HERMES-HERA-POSEDION-ATHENA-APHRODITE-

Dönüyoruz.Pek çok yeri gezemedik biliyoruz.Bir daha ki sefere….Yunan karikatürcüler aynı sıcaklıkla uğurluyor bizi.Havaalanında da evdekilere,dostlara hediye almak için dolaşıyoruz.Yukarıdaki isimler ilgimi çekiyor.Küçük çukulata tabletlerin üstünde yer alıyorlar.Hepsi bana bakıyor, bize.Dostum onlar benim.Alıyorum,ülkemdeki dostlara dağıtmak için.Yaşamlarımız, ilişkilerimiz çukulata tadında geçsin insanlararası ilişkiler sertleşmesin,ağızlarda erisin,yumuşasın her yürek.Ağzıma attığım her zeytin tanesinde, çukulata tabletinde  Yunan dostları anımsayacağım.

Muhammet Şengöz – Atina- 13/ 18 Eylül 2011

Gençlikte çizimlerimiz kıvrak, karışık ve taramalı geçti. Zamanı arkamıza aldıkça önümüzdeki kağıda aktardığımız çizgilerin yüzümüzde de belirdiğini gördük.Belki yüzümüzdeki çizgilerin çokluğundandır kağıttaki çizgilerimizin azlığı, bilinmez…

‘Çizgilerini topla, müzede sergini açmak istiyorum ‘ dediğinde, nerden bilebilirdim son görüşmemiz olacağını…

Yarattığı  Eskişehir Eğitim Karikatürleri Müzesi’nde sadece çizgileri değil, hayatları, hayatını toplayıp bıraktı.  Kendisinden sonraki hayatlar bu dünyaya bir çizgi atabilsin diye…

Muhammet Şengöz-İzmit/ 4/ Ekim / 2011